Home » Czytelnia » Wywiady

Wywiady

Poetycki Grand Tour po Europie. Dyskusja online

„Grand Tour” to tytuł pomnikowej antologii nowej poezji europejskiej pod redakcją Jana Wagnera i Federica Italiano. Książka ukazała się w 2019 r. nakładem prestiżowego niemieckiego wydawnictwa Hanser i natychmiast zyskała rozgłos w mediach i wśród publiczności literackiej. Nic dziwnego, wszak to „podróż formacyjna” przez kilkadziesiąt języków i kilkaset poetyk oraz zwierciadło życia mowy wiązanej we współczesnej Europie. Antologia stała się przyczynkiem do dziesiątków spotkań autorskich i dyskusji, które odbywały się w ramach najważniejszych festiwali literackich. Takie spotkanie miało się odbyć (…)

Zobacz więcej

Na oko wieloryb. Rozmowa z Wawrzyńcem Brzozowskim

U Jeana Portante słowa wydają się kipieć w kotle wielu języków. Ta mieszanka językowo-kulturowa sprawiła, że nabrał poczucia co najmniej podwójnej przynależności, czy raczej nieprzynależności, jak prawdziwy wieczny wędrowiec. Pisuje w kilku językach, ale poezję tworzy wyłącznie po francusku – ale jest to francuski szczególny. Wawrzyniec Brzozowski, tłumacz poety nominowanego do Nagrody Literackiej Miasta Gdańska „Europejski Poeta Wolności” w rozmowie z Adamem Pluszką opowiada o wyjątkowym języku-wielorybie Portante. Adam Pluszka: Jean Portante to poeta uhonorowany wieloma nagrodami i człowiek wielu (…)

Zobacz więcej

Jezioro łabędzie na dwie rosiczki. Rozmowa z Agnieszką Rembiałkowską

Czytelnicy i krytycy bardzo szybko docenili eksperymentującą prozą i w poezji Agnė Žagrakalytė – od samego początku drogi twórczej autorka jest zapraszana do udziału w projektach prezentacjach literatury litewskiej poza granicami Litwy, jako wyróżniający się głos młodego pokolenia. O tym, jak odbierają poetkę czytelnicy, o czym pisze jako publicystka oraz jak się pracowało nad przekładem tej niezwykłej poezji w rozmowie z Adamem Pluszką opowiada Agnieszka Rembiałkowska. Adam Pluszka: Agnė Žagrakalytė miała mocne wejście, dostała nagrodę za debiut jeszcze zanim ukazał się (…)

Zobacz więcej

Zgoda na zatracenie. Rozmowa z Zuzanną Gawron

W języku maltańskim odbija się zarówno piętno, jak i piękno Malty, jej burzliwej historii. To jedyny tak w Europie, jak na świecie język z rodziny semickiej pisany alfabetem łacińskim. O drodze do nominowacji tomu „Czterdzieści dni” Antoine’a Cassara oraz pracy nad jego przekładem w rozmowie z Adamem Pluszką opowiada tłumaczka Zuzanna Gawron. Adam Pluszka: Antoine Cassar to jeden z bardziej rozpoznawalnych twórców na Malcie? Zuzanna Gawron: Z pewnością Antoine jest jednym z bardziej aktywnych i utalentowanych  przedstawicieli młodego pokolenia współczesnej (…)

Zobacz więcej

Wpływ na świat. Rozmowa z Agnieszką Smarzewską

Za pomocą komizmu stara się ukazać w krzywym zwierciadle poważne problemy – tak o Indze Gaile, łotewskiej poetce nominowanej do Nagrody Literackiej Miasta Gdańsk „Europejski Poeta Wolności” opowiada jej tłumaczka Agnieszka Smarzewska. O tym, jaki status ma poezja na Łotwie, dlaczego poezję Gaile najlepiej słuchać oraz o pracy tłumackiej nad nominowanym do Nagrody tomem z Agnieszką Smarzewską rozmawia Adam Pluszka.  Adam Pluszka: Jak na czterdziestoczterolatkę Inga Gaile sporo osiągnęła. Ma na koncie kilka ważnych nagród literackich, jest przewodniczącą łotewskiego PEN (…)

Zobacz więcej

Wolność jest wiecznym eksperymentem. Rozmowa z Jakubem Kornhauserem

Adam Pluszka: Kim jest Dymitr Dumitru? Jakub Kornhauser: Dymitr jest poetycką personą o ambiwalentnym charakterze, która intertekstualnych antenatów szuka w historii i literaturze. Z jednej strony ma coś z Demetriusza, króla Macedonii i bohatera wiersza Konstandinosa Kawafisa, ukazanego nie jako władca, a jako zwykły, szary i pozbawiony monarszych atrybutów człowiek. Z drugiej strony przypomina Dymitra Samozwańca, w dawnej nomenklaturze fałszywego Dymitra, który przechodzi drogę odwrotną, od zera do cara Rosji. Niemniej mechanizm budowania pękniętej tożsamości jest w obu przypadkach podobny. (…)

Zobacz więcej

Wolność w świecie natury. Rozmowa z Katarzyną Szal

Adam Pluszka: Trudno było znaleźć fińskiego poetę podejmującego temat wolności? Finlandia to jeden z bardziej liberalnych krajów. Katarzyna Szal: Gdybym szukała wierszy o wolności w sensie politycznym, byłoby więcej niż trudno, bo obecnie nikt takich w Finlandii nie pisze. Organizatorzy konkursu zaznaczyli jednak, że chodzi o wolność w szerokim rozumieniu. Więc: nie, nie było trudno znaleźć takie teksty, bo zwłaszcza artystom temat wolności jest zwykle bardzo bliski. Choć wymagało to oczywiście pochylenia się nad współczesną fińską poezją. A.P.: Jak u (…)

Zobacz więcej

Wolność bywa uświadomionym obowiązkiem. Rozmowa z Jackiem Godkiem

Adam Pluszka: Autorka pisała Wolność siedem lat i mówi się, że jest wycyzelowana. Czuł pan brzemię odpowiedzialności? Jacek Godek: Czułem brzemię odpowiedzialności, ale nie z powodu siedmioletniego okresu wykluwania się Wolności. Wolność zawsze długo się wykluwa. Brzemię czułem raczej dlatego, że to dobra poezja, bardzo zaangażowana, która powstawała po narodowej traumie, jaką było bankructwo kraju. W latach dziewięćdziesiątych i na początku nowego stulecia Islandczycy byli dumni z osiągnięć swoich tytanów biznesu i nagle okazało się, że to wszystko jest jedną (…)

Zobacz więcej

Wolność nieszukania zemsty. Rozmowa z Hanną Karpińską

Adam Pluszka: Kim jest Płamen Dojnow? Hanna Karpińska: Trudno zwięźle odpowiedzieć na to pytanie. W najkrótszej nawet prezentacji nie mogłoby zabraknąć określeń: poeta, dramatopisarz, krytyk literacki, historyk i teoretyk literatury, dziennikarz, wykładowca, performer… Jako poeta jest autorem nie tylko prezentowanego w Polsce tomiku Sofia Berlin (i częściowo Bal tyranów), lecz także siedmiu innych, wydawanych od 1991 roku. U progu swojej kariery literackiej (lata 1995–1998) dał się poznać jako współautor dwóch tomów skandalizujących literackich mistyfikacji – wyborów zawierających utwory nieistniejących pisarzy: (…)

Zobacz więcej

„Jestem wolny, wszystko mi wolno”. Rozmowa z Ilahą Karimovą

Adam Pluszka: Skąd wziął się tytuł tomu „Nie ma kto pisać do pułkownika”? Ilaha Karimova: Książka nosi tytuł wiersza o tym samym tytule. Selim wystąpił swego czasu z referatem na temat twórczości Márqueza na międzynarodowej konferencji zorganizowanej z okazji osiemdziesiątych urodzin kolumbijskiego pisarza. Przygotowując się do wystąpienia na konferencji, Selim analizował większość utworów pisarza. Wielokrotnie podczas rozmów w programach telewizyjnych podkreślał, że właśnie to opowieść Nie ma kto pisać do pułkownika jest najbardziej typowym przykładem twórczości Gabriela Garcíi Márqueza. Następnie (…)

Zobacz więcej