przekł. Paulina Janssen, Magdalena Koch

Selma Asotić

Fragment rekomendacji:

Asotić w swojej bezkompromisowej poezji prezentuje szeroki katalog aktualnych problemów. Wyeksponowana w tytule tomu „Reci vatra” (Powiedz ogień) symbolika, oprócz zniszczenia i wojennej pożogi, można być odczytywana także jako dążenie do oczyszczenia i przemiany oraz sposób ekspresji silnych emocji. Może też odnosić się do tęsknoty za ogniskiem domowym usytuowanym choćby w języku, w relacjach, ale i w pamięci, która próbuje ocalić świat podnoszący się po katastrofie. Ogień i płomień stają się też metaforą zarzewi buntu i oporu, matrylinearnego dziedzictwa, które kolejnym pokoleniom kobiet pozwala przemówić własnym głosem.

Skompresowany, intymny idiom poetycki balansujący między tęsknotą a wybaczeniem, przeszłością a teraźniejszością, wyrażony poprzez ciekawe, gęste metafory, które odświeżają i aktualizują mroczną spuściznę wiecznych konfliktów zbrojnych oraz pokonywanie wielu tematów tabu i barier – to wyraziste i mocne znaki rozpoznawcze poezji Selmy Asotić.

Selma Asotić

Selma Asotić (ur. 1992, Sarajewo) – poetka oraz tłumaczka z Bośni i Hercegowiny, obecnie mieszka w USA. Studiowała anglistykę i komparatystykę literacką na Uniwersytecie w Sarajewie, oraz creative writing z poezji na Uniwersytecie w Bostonie. Obecnie jest doktorantką na Uniwersytecie Massachusetts Amherst. Zadebiutowała w 2022 roku tomem poetyckim w języku bośniackim „Reci vatra” (Powiedz ogień), który w tym samym roku wydano w Serbii, a w 2025 roku ukazał się także w języku niemieckim. Asotić jest poetką bilingwalną (bośniacko- oraz anglojęzyczną) i sama dokonała przekładu-adaptacji debiutanckiego tomu na język angielski. Wiersze i eseje publikowała w czasopismach „Tinderbox” „Poetry Journal”, „Michigan Quarterly Review”, „Europe Now”, „The Well Review” i „Calvert Journal”. Jest laureatką dwóch istotnych w regionie postjugosłowiańskim wyróżnień literackich: Nagrody im. Stjepana Gulina oraz Nagrody „Štefica Cvek”.

Paulina Janssen i Magdalena Koch

Paulina Janssen – slawistka, poetka, nauczycielka. Autorka artykułów z zakresu literatury polskiej i chorwackiej. W 2019 roku obroniła doktorat z literaturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracowała jako lektorka języka polskiego jako obcego na uniwersytetach w Sarajewie i w Lublanie. Finalistka Połowu Poetyckich Debiutów 2023 i Połowu Prozatorskich Debiutów 2025. Laureatka II miejsca w Konkursie Poetyckim im. Rafała Wojaczka (2024). W 2025 roku wydała debiutancki tom poetycki „Nocą wyją psy i alarmy przeciwlotnicze”. Członkini kolektywu poetyckiego WSR, z którym bierze udział w wydarzeniach promujących poezję. Wiersze i przekłady publikowała m.in. w „Zakładzie”, „Suburbiach” i „Piśmie”. Tłumaczy poezję i prozę.

Magdalena Koch – profesorka w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierowniczka Pracowni Genderowych i Transkulturowych Studiów Bałkanistycznych; do 2011 roku związana z Uniwersytetem Wrocławskim. Zajmuje się historią literatury serbskiej, chorwackiej, bośniackiej i czarnogórskiej, badaniami genderowymi, serbskim esejem feministycznym, a także współczesnym dramatem serbskim, chorwackim, bośniacko-hercegowińskim i czarnogórskim oraz studiami sefardyjskimi na Bałkanach. Autorka monografii „Podróże w czasie i przestrzeni. Proza Isidory Sekulić” oraz wydanych w Polsce i Serbii „Kiedy dojrzejemy jako kultura. Twórczość pisarek serbskich na początku XX wieku (kanon – genre – gender)” i „Mistrzynie myślenia. Serbski esej feministyczny: XIX–XXI wiek”. Współautorka opublikowanej w Belgradzie monografii „Milena Pavlović Barilli EX POST”. Tłumaczy prozę, eseje, poezję oraz dramaty.